ديريست زيادم رفته ، درد تنهايي خود را

دل داده دلم برعشق بر عشق توام رسوا

از ناله چو بر خيزم ، حاشا كه تو را خواهم

از ياد بَرد جانم ، جاني كه شد شيدا

آواره منم بر تو ، عمريست كه مي خوانم

لطفي به دلم بنما ، يك بار نظري بنما

بيگانه شدي در دل ، دل را نبري از ياد

گويي ز يادت رفت ، كز عشق توام رسوا

كين گوشه نشين دهر ، مسكين تو شد جانا

حاشا ! كه اينك باز از هجر تو شد شيدا

دل ز هجر تو چون نالد ، مرهم ز كه جويدباز

عشقي كه زعشق رسته، نگيرد دگرم سوي مرا

دل شاد زعشق تو ، شد باز اين دل مسكينم

تصويري كه ز تو مانده،آردم بازعشق شجاعي را

سلمازشجاعيان